Napisałam tutaj o wszystkich ważnych dla mnie ludziach. O tych, których nauczyłam wyrzucać papierki do kosza i o tych, dla których sama byłam koszem. Kilkanaście razy ktoś pojawiał się w moim śnie tylko po to, żeby zauważyć mnie, kiedy ja już nie zauważałam. Czasami udaje mi się połykać rozczarowanie i tęsknotę, częściej udaje mi się ukryć próżność.Spotkałam ją w momencie, kiedy obie byłyśmy samotne. Nie spodziewam się, że ona kiedykolwiek jest samotna, chociaż smutni ludzie tak własnie są odbierani. Nie jest osobą, z którą postanowiłam się zaprzyjaźnić pierwszego dnia i nie jest osobą, z którą prawdopodobnie mogłabym spędzać czas. Przez pół roku nie wiedziałam jak ma na imię. Najbardziej denerwuje mnie w niej to, że patrząc na nią widzę siebie. Właśnie tak, jak nie chciałabym siebie postrzegać. Bardzo chciałabym ją uratować podobnie jak ratuję siebie.
Chciałabym wierzyć, że napisanie tego cokolwiek znaczy.
9 czerwca. Narodowy Dzień Przyjaźni.
